Shareglint udostępnia zdalny serwer MCP pod adresem https://shareglint.com/mcp. Dodaj ten jeden adres do Claude, ChatGPT, Cursora, Claude Code albo VS Code, a asystent będzie renderować grafiki Open Graph i obrazki do social mediów z szablonów, robić zrzuty stron internetowych, uruchamiać zlecenia hurtowe z arkusza i budować adresy og:image dla twojej strony — na tym samym koncie, z tymi samymi szablonami i limitem co REST API. Na twoim komputerze nic nie działa: serwer mówi transportem Streamable HTTP protokołu Model Context Protocol i uwierzytelnia przez OAuth albo klucz API.
Dwie drogi, jedno konto
| Klient | Jak się łączy | Konfiguracja |
|---|---|---|
| Claude (web, desktop, mobile) | Własny konektor, logowanie przez OAuth | Claude |
| ChatGPT | Własny serwer MCP, logowanie przez OAuth | ChatGPT |
| Cursor | mcp.json z adresem i nagłówkiem Bearer |
Cursor |
| Claude Code | claude mcp add --transport http z nagłówkiem |
Claude Code |
| VS Code | .vscode/mcp.json, klucz z okna z pytaniem |
VS Code |
Instrukcje konfiguracji dla poszczególnych klientów są po angielsku.
Aplikacje czatowe nie potrafią wysłać klucza API, więc się logują: serwer obsługuje OAuth 2.1 z dynamiczną rejestracją klientów i PKCE. Aplikacja czatowa sama się rejestruje, przekierowuje cię do logowania w Shareglint i na ekran zgody, a potem dostaje token. Połączone aplikacje widać w ustawieniach konta, gdzie każdą możesz w dowolnej chwili odłączyć. Narzędzia programistyczne i twój własny kod wysyłają zamiast tego Authorization: Bearer sk_live_.... Tak czy inaczej, wywołania trafiają do tego samego obszaru roboczego.
Sam protokół opisuje modelcontextprotocol.io, a przepływ OAuth — jego specyfikacja autoryzacji; klienci znajdują metadane OAuth pod https://shareglint.com/.well-known/oauth-protected-resource/mcp.
Narzędzia
Serwer wystawia te narzędzia (tools/list): render_image, get_image, list_templates, get_template, create_signed_url, get_usage, generate_template, take_screenshot, auto_og_url, create_batch, get_batch. Co robią, pogrupowane według zadań:
- Render z szablonu.
render_imageprzyjmuje szablon — jeden z twoich albo jeden z 153 wbudowanych — oraz wartości pól i zwraca adres obrazka;sizelubsizesdaje ten sam projekt w innych formatach (og 1200×630, square 1080×1080, portrait 1080×1350, story 1080×1920, pinterest 1000×1500, youtube 1280×720).get_imagesprawdza render, który wciąż czeka w kolejce.list_templatesiget_templatepokazują, co można wyrenderować i jakie pola przyjmuje każdy szablon. - og:image bez serwera.
create_signed_urlbuduje podpisany adres/i/do wklejenia w tag<meta property="og:image">; renderuje się przy pierwszym żądaniu i do tego czasu nie zużywa limitu.auto_og_urlbuduje adres „jeden tag na całą stronę” dla domeny, którą dopuściłeś. - Zrzuty ekranu.
take_screenshotzapisuje publiczną stronę jako PNG, JPEG, WebP albo PDF — widoczny obszar, całą stronę albo jeden element — z presetami urządzeń, trybem ciemnym i blokowaniem banerów cookie i reklam, albo nagrywa film z przewijania. - Hurt.
create_batchrenderuje szablon dla każdego wiersza tablicy JSON albo publicznego linku do CSV lub Arkuszy Google;get_batchpodaje postęp, adres każdego wiersza i ZIP ze wszystkimi plikami. Limit wierszy na zlecenie według planu: Free 50, Starter 500, Pro 1 000, Scale 2 000, Business 5 000. - Konto.
get_usagepokazuje plan oraz rendery zużyte i pozostałe w tym miesiącu. - Szablony z AI.
generate_template(plany płatne) projektuje szablon 1200×630 z opisu albo zrzutu ekranu i zwraca darmowy podgląd; zsavezapisuje go do użycia wrender_image.
O co ludzie go proszą
Prośby, które od razu przekładają się na narzędzia:
- „Zrób grafikę OG do tego wpisu z szablonu blog-og: tytuł »Jak skróciliśmy build o połowę«, autorka Anna.” →
render_image. - „Dodaj og:image do każdej strony tej aplikacji Next.js przez podpisany adres, z szablonem site-card.” → agent programistyczny edytuje
generateMetadatai wywołujecreate_signed_url, żeby poznać format adresu. - „Zrób zrzuty stron z cennikami tych trzech konkurentów, całe strony, bez banerów cookie.” → trzy wywołania
take_screenshot. - „Masz arkusz ze 120 prelegentami; wyrenderuj każdemu kwadratową kartę i daj mi ZIP-a.” →
create_batch, potemget_batch. - „Ile renderów zostało mi w tym miesiącu?” →
get_usage.
Asystent wybiera narzędzia na podstawie ich opisów; podanie w prośbie nazwy szablonu i rozmiaru sprawia, że pierwsze wywołanie częściej jest od razu trafne. Więcej przykładowych próśb i opis tego, jak zachowują się przy nich agenci, znajdziesz w poradniku o MCP (po angielsku).
Koszty i limity
Wywołania narzędzi podlegają tym samym zasadom co REST API. Nowy render albo zrzut zużywa limit — zrzut widocznego obszaru 1, całej strony 2, animowany GIF lub MP4 5 — a identyczne powtórzenie zwraca istniejący plik za darmo. Listowanie szablonów, odczyt szablonu, podpisanie adresu i sprawdzenie zużycia nic nie kosztują. Gdy limit się skończy, narzędzia renderujące zwracają błąd limitu z API (treść jego odpowiedzi 402), a asystent ci o tym mówi; nic nie jest pobierane automatycznie. Plan Free to 100 obrazków miesięcznie ze znakiem wodnym; Starter kosztuje $9 za 2 000 (cennik).
Bezpieczeństwo
- Klucze nie trafiają do czatu. Aplikacje czatowe nigdy nie widzą klucza API — trzymają token OAuth, który możesz unieważnić. W narzędziach programistycznych trzymaj klucz w zmiennej środowiskowej albo w oknie z pytaniem, a nie w pliku konfiguracyjnym wrzuconym do repozytorium.
- Zrzuty sięgają tylko publicznych stron. Przeglądarka do zrzutów działa w odizolowanej sieci z proxy wychodzącym, które przepuszcza wyłącznie adresy publiczne na portach 80 i 443, więc agent nie skieruje jej na twój intranet ani na adres metadanych chmury.
- Szablony działają w piaskownicy. HTML szablonu renderuje się w przeglądarce bez dostępu do sieci; obrazki trafiają do niego przez pola, które serwer pobiera według tych samych zasad dla adresów publicznych.
Dlaczego serwer MCP, a nie samo API
API wciąż istnieje i to je powinien wywoływać twój kod produkcyjny. Serwer MCP służy do pracy wokół niego: projektowania i testowania szablonu w rozmowie, wpinania og:image w kod z pomocą agenta, jednorazowego zlecenia hurtowego z arkusza albo zestawu zrzutów do raportu — bez samodzielnego pisania wywołań HTTP. Oba czytają te same szablony, więc szablon zaprojektowany przez asystenta to ten sam, który później wyrenderuje twój kod. Jeśli wolisz zacząć od strony wizualnej, przejrzyj galerię szablonów albo wypróbuj własny układ w API HTML do obrazka; zrzuty stron opisuje strona screenshot API.