Serwer MCP to program, który daje asystentowi AI narzędzia do użycia: funkcje z nazwą, opisem i typowanymi danymi wejściowymi, które asystent może sam postanowić wywołać, pracując nad twoją prośbą. MCP — Model Context Protocol — to otwarty standard takiego połączenia; jego dokumentacja nazywa go „an open-source standard for connecting AI applications to external systems” (otwartym standardem łączenia aplikacji AI z systemami zewnętrznymi) i porównuje do „a USB-C port for AI applications” (portu USB-C dla aplikacji AI) (wprowadzenie do MCP). Ta strona objaśnia poszczególne elementy na jednym prawdziwym serwerze, który przewija się przez cały tekst: serwerze Shareglint, dzięki któremu asystent renderuje obrazki i robi zrzuty ekranu.
Trzy role: host, klient, serwer
Specyfikacja MCP wyróżnia trzy elementy (specyfikacja MCP, aktualna wersja 2026-07-28):
- Host — aplikacja AI, z której korzystasz: Claude, ChatGPT, Cursor, VS Code, Codex.
- Klient (client) — łącznik wewnątrz hosta, który rozmawia z jednym serwerem. Host z trzema skonfigurowanymi serwerami uruchamia trzech klientów.
- Serwer (server) — program, który „provides context and capabilities” (dostarcza kontekst i możliwości): wystawia listę swoich narzędzi i je wykonuje.
W praktyce widzisz dwa z nich. Otwierasz host (powiedzmy Claude) i dodajesz serwer po jego adresie. Klient to mechanizm schowany w środku hosta.
Co oferuje serwer: tools, resources, prompty
Serwer może wystawiać trzy rodzaje rzeczy (architektura MCP):
| Czym jest | Kto decyduje o użyciu | |
|---|---|---|
| Narzędzia (tools) | „Executable functions that AI applications can invoke to perform actions (e.g., file operations, API calls, database queries)” (wykonywalne funkcje, które aplikacje AI mogą wywołać, żeby coś zrobić, np. operacje na plikach, wywołania API, zapytania do bazy danych) | model |
| Zasoby (resources) | „Data sources that provide contextual information to AI applications” (źródła danych, które dostarczają aplikacjom AI kontekstu) — zawartość plików, rekordy | aplikacja |
| Prompty (prompts) | „Reusable templates that help structure interactions with language models” (szablony wielokrotnego użytku, które porządkują interakcje z modelami językowymi) | użytkownik |
Większość serwerów kręci się wokół narzędzi i to one sprawiają, że MCP jest przydatne: model czyta opis każdego narzędzia i sam decyduje, kiedy jego wywołanie pomoże.
Prawdziwy serwer krok po kroku
Serwer MCP Shareglint działa pod adresem https://shareglint.com/mcp i oferuje te narzędzia: render_image, get_image, list_templates, get_template, create_signed_url, get_usage, generate_template, take_screenshot, auto_og_url, create_batch, get_batch. Oto co się dzieje, gdy wpiszesz w Claude „Zrób grafikę OG do mojego wpisu »Dziesięć rzeczy, które psują ci sen« i daj mi tagi meta”:
- Odkrycie. Przy dodawaniu serwera klient Claude'a poprosił go o listę narzędzi. Każde ma nazwę (
render_image), opis („Render an image from a template…”, czyli renderuje obrazek z szablonu) i schemat JSON swoich danych wejściowych (template,modifications,size…). - Wybór. Czytając twoją prośbę, model widzi, że pasują
list_templatesirender_image. Nikt nie napisał kodu, który łączy „grafikę OG” z tym narzędziem — model wybrał je na podstawie opisu. - Wywołanie. Model wysyła wywołanie narzędzia:
render_imagez{"template": "blog-og", "modifications": {"title": "Dziesięć rzeczy, które psują ci sen"}}. Host pokazuje ci je i, zależnie od ustawień, prosi o zgodę. - Wykonanie. Nasz serwer sprawdza twoje konto, renderuje obrazek w Chrome bez interfejsu (headless) i zwraca wynik: adres obrazka i jego rozmiar.
- Odpowiedź. Model czyta wynik i pisze odpowiedź: obrazek oraz tagi
<meta property="og:image" …>z wpisanym adresem.
Pod spodem narzędzie woła nasze zwykłe HTTP API. Zadaniem serwera MCP jest opisać to API tak, żeby model umiał z niego skorzystać, i wykonywać je na koncie użytkownika.
Jak host dociera do serwera: transporty
Protokół definiuje dwa transporty (transporty MCP):
- stdio — host uruchamia serwer jako podproces na twoim komputerze i rozmawia z nim przez standardowe wejście i wyjście. Dobre dla narzędzi, które sięgają do lokalnych plików. Dane uwierzytelniające pochodzą ze środowiska.
- Streamable HTTP — każda wiadomość to żądanie HTTP POST do jednego punktu końcowego serwera gdzieś w internecie. Tak działają zdalne serwery, takie jak nasz, i tak łączą się aplikacje czatowe, np. Claude.ai i ChatGPT, bo nie mogą uruchamiać programów na twoim komputerze.
Starszy transport HTTP+SSE jest przestarzały i „eligible for removal in a future revision” (może zostać usunięty w przyszłej wersji); nowe serwery używają Streamable HTTP. Nasz serwer obsługuje aktualną wersję protokołu oraz starsze, które klienci wciąż wysyłają (2026-07-28, 2025-11-25, 2025-06-18, 2025-03-26).
Logowanie: OAuth albo klucz
W serwerach HTTP autoryzacja według specyfikacji opiera się na OAuth 2.1 i jest opcjonalna — serwery stdio zamiast tego „retrieve credentials from the environment” (pobierają dane uwierzytelniające ze środowiska) (autoryzacja w MCP). W praktyce zdalne serwery oferują jedno albo oba z poniższych:
- OAuth — dodajesz adres serwera, host otwiera stronę logowania, logujesz się do usługi i zatwierdzasz aplikację. Tak działają aplikacje czatowe (Claude, ChatGPT).
- Klucz API w nagłówku —
Authorization: Bearer …w konfiguracji hosta. Tak zwykle działają narzędzia programistyczne (Cursor, Claude Code, VS Code, Codex).
Nasz serwer przyjmuje oba sposoby: aplikacje czatowe logują się przez OAuth, narzędzia programistyczne wysyłają klucz API; w obu przypadkach to to samo konto i ten sam limit. Konfigurację dla poszczególnych aplikacji opisuje strona serwera MCP, a osobne strony (po angielsku) są dla Claude, ChatGPT, Cursora, VS Code, Claude Code i Codexa.
Gdzie szukać serwerów
Oficjalny MCP Registry to „the official centralized metadata repository for publicly accessible MCP servers” (oficjalne, centralne repozytorium metadanych publicznie dostępnych serwerów MCP); jest „currently in preview” (obecnie w wersji zapoznawczej), więc wpisy i dane mogą się jeszcze zmieniać. Większość hostów ma też własny katalog konektorów. Serwery, które tworzą albo edytują obrazki, zebraliśmy na liście serwerów MCP do obrazków i projektowania (po angielsku).
Bezpieczeństwo w jednym akapicie
Serwer MCP działa z twoimi uprawnieniami, a o tym, co zrobi, decyduje model. Dodawaj serwery od wydawców, którym ufasz, wybieraj klucze tylko do odczytu albo o wąskim zakresie, jeśli serwer je oferuje, nie wyłączaj pytań o zgodę przy narzędziach, które coś zmieniają, i pamiętaj, że tekst zwrócony przez narzędzie (strona internetowa, dokument) może zawierać instrukcje, które model wykona. Narzędzia naszego serwera tylko renderują obrazki i zrzuty ekranu na twoim koncie; nie mogą czytać twoich plików ani niczego nigdzie publikować.
Ile kosztuje nasz przykład
Wywołania narzędzi kosztują tyle samo co te same wywołania API: jeden render na obrazek, powtórzenia z tymi samymi wartościami za darmo, 100 renderów miesięcznie w planie Free ze znakiem wodnym (cennik). Subskrypcja samego hosta (Claude, ChatGPT, Cursor) to osobna sprawa.
