# Obrazki OG w Webflow Własny kod w szablonie kolekcji z polem Slug; strony statyczne obejdą się bez kodu. ## Gdzie to wpiąć Na stronie szablonu kolekcji lista Open Graph image przyjmuje tylko pole typu Image z kolekcji — adresu URL nie ma gdzie wkleić. Przyjmie go własny kod szablonu: Page settings → Custom code → Inside tag, a potem zaznacz w snippecie SLUG i podmień go na pole Slug fioletowym przyciskiem + Add Field, żeby każda strona wpisu wskazywała na swój adres. Listę Open Graph image zostaw pustą, a potem sprawdź w źródle opublikowanej strony, że ma jeden og:image — nasz — a nie dwa. Ze stronami statycznymi jest prościej: ich Open Graph image przyjmuje publicznie dostępny link do obrazka, więc wklejasz tam adres karty z adresem tej strony i kod nie jest potrzebny — sprawdź w podglądzie linku, że Webflow zostawia adres bez zmian. Własny kod wymaga workspace'u Core, Growth, Agency lub Freelancer albo aktywnego planu Site; każde pole mieści do 50 000 znaków. `Collection template → Page settings → Custom code → Inside head tag` ```html ``` ## Pułapka Własny kod w szablonie kolekcji pojawia się tylko na opublikowanej stronie. Designer go nie pokazuje, więc do publikacji wygląda, jakby tagu nie było — a wpis, który jeszcze nie jest opublikowany, odpowiada stroną błędu i dostaje kartę z samą nazwą witryny. Najpierw publikuj, potem wklej adres jednego wpisu do sprawdzarki OG, zanim ktoś go udostępni. ## Jak działa adres obrazka Nic na Twojej stronie nie woła API: adres obrazka pobiera robot, który czyta tag, a pierwsze żądanie odczytuje tytuł, opis i obrazek strony i renderuje kartę. Kolejne żądania dostają ten sam plik. Obrazek dostają tylko strony z domen dopuszczonych w panelu — każdy inny adres dostaje 403 — więc w adresie nie ma klucza. Stronę czytamy ponownie najwyżej co 60 min, więc nowy tytuł pojawi się w tym czasie. ## Ile to kosztuje 100 obrazków miesięcznie za darmo, potem $9 za 2 000. Nowa karta zużywa jeden obrazek z limitu; kartę zapisujemy według tego, co na niej jest, więc niezmieniona strona nigdy nie kosztuje drugi raz, także udostępniona z ?utm_source=.